PIER PAOLO PASOLINI: ACCATTONE
Pier Paolo Pasolini (1922-1975), italijanski reditelj, pisac, intelektualac, revolucionar i renesansni čovek koji se, prema Moravijinim rečima, rađa jednom u 300 godina, mučki je ubijen 2. novembra 1975. nakon serije tekstova koje je objavio o sprezi države i mafije o čemu je započeo i da piše roman "Nafta". Krivicu za ubistvo preuzeo je jedan žigolo, mada je autopsija pokazala da je Pazolinija pretuklo više osoba. Ubistvo do danas nije razrešeno, iako je slučaj bio otvaran nekoliko puta. Najnovija vest: slučaj je ponovo otvoren u maju ove godine.
Upitan koje ljude najviše voli, Pazolini je odgovorio da su njegovi omiljeni ljudi, ljudi sa dna društvene lestvice, oni koji možda nisu završili ni osnovnu školu. Zašto, zato što takvi ljudi u sebi imaju izvesnu gracioznost koja se u srednjoj klasi gubi jer izloženost kulturi neizbežno kvari čoveka, ali opet se ona opet javlja na najvišoj lestvici kulture. Vodeći se ovim načelom da je kultura najviša tamo gde je o njoj svest najniža, Pazolini stvara dela najviše kulture čiji protagonisti su ljudi iz podzemlja, iz geta, iz siromašnih četvrti sa periferije Rima. Vrlo često, dovedeni su direktno iz tih četvrti pred kamere. Pazolini je od marginalaca koje je sam pronalazio lutajući opasnim krajevima grada stvarao glumce koji su kasnije imali zavidne karijere. Najpoznatiji su Ninetto Davoli i Franco Citti, glavni glumac Pazolinijevog filma Accattone (1961). Lopov, podvodač, prosjak, accattone je u tadašnjem rimskom slengu naziv za parazita koji živi iskorišćavajući druge, i glavni junak filma zasluženo nosi taj nadimak. Franko Ćiti je dobio ulogu jer je glumac koji je trebalo da igra u filmu u tom trenutku služio zatvorsku kaznu. Ovo je bio njegov filmski a Pazolinijev rediteljski debi, sa Bernardom Bertolučijem koji je debitovao kao asistent reditelja. Fellini je hteo da producira, ali se uplašio sirovog izgleda lokacija. Pazolini, bez ulepšavanja i po sopstvenom scenariju,odmah uvodi prepoznatljive karakteristike svog "jezika", špicu koja je ispisana crno na belom, kao knjiga, snimanje "iz ruke" likova poređanih kao na ranorenesansnim kompozicijama, uz Bahovu muziku. Film se drži kao 100% svež na sajtu Rotten Tomatoes.
